Alquenos

Os alquenos son hidrocarburos que conteñen enlaces dobres carbono-carbono. Emprégase frecuentemente a palabra olefina como sinónimo. 

Os alquenos abundan na natureza. O eteno, é un composto que controla o crecemento das plantas, a germinación das sementes e a maduración dos froitos.

Os alquenos noméanse reemplazando a terminación -ano do correspondente alcano por -eno. Os alquenos máis simples son o eteno e o propeno, tamén chamados etileno e propileno a nivel industrial.

• Regra 1.- Elíxese como cadea principal a de maior lonxitude que conteña o dobre enlace. A numeración comeza no extremo que outorga ao dobre enlace o menor localizador.

• Regra 2.- O nome dos sustituyentes precede ao da cadea principal e acompáñase dun localizador que indica a súa posición na molécula. A molécula se numera de modo que o dobre enlace tome o localizador máis baixo.

• Regra 3.- Cando hai varios sustituyentes ordénanse alfabéticamente e acompáñanse dos seus respectivos localizadores.

• Regra 4.- Cando o dobre enlace está á mesma distancia de ambos extremos, se numera para que os sustituyentes tomen os menores localizadores.

• Regra 5.- En compostos cíclicos resulta innecesario indicar a posición do dobre enlace, posto que sempre se atopa entre as posicións 1 e 2.

Cada anel ou ciclo dunha molécula implica a perda de dúas hidrógenos respecto de un alcano de fórmula CnH2n 2. Denomínase grado de insaturación ao número de ciclos e dobres enlaces presentes nunha molécula..


Debido a que os alcanos conteñen o máximo número posible de enlaces carbono-hidrógeno, dise deles que son hidrocarburos saturados. Alquenos e compostos cíclicos son hidrocarburos insaturados.

O número total de enlaces π e ciclos nunha molécula se donomina grado de insaturación.

Grado de insaturación en compostos que continenen halógenos, osíxenos e nitrógenos: Halógenos: Sumar o número de halógenos ao número de hidrógenos. Osíxenos: Ignorar os osíxenos. Nitrógenos: Restar o número de nitrógenos do número de hidrógenos.

Alcanos

Alcanos o hidrocarburos saturados 

Son hidrocarburos en los que todos los enlaces son simples. 

Alcanos acíclicos de cadena lineal 

Son los más sencillos y su fórmula molecular general es CnH2n+2. 
Los hidrocarburos de 1 a 4 átomos de carbono reciben los nombres de metano, etano, propano y butano. Los nombres sistemáticos de los de mayor número de átomos de carbono, se obtienen a partir de un prefijo numérico, que indica el número de átomos de carbono, seguido de la terminación “-ano”con elisión de la vocal “a” del término numérico. 
Los nombres de los alcanos, utilizando los prefijos recomendados por la IUPAC, son: 

Algunos alcanos lineales de mayor número de átomos de carbono son: 

HIDROCARBUROS

HIDROCARBUROS 

Os hidrocarburos e os seus compostos derivados podense clasificar en xeral en tres grandes categorias:

1. Hidrocarburos alifáticos, formados por cadeas de átomos de carbono nas que non hai estruturas 
cíclicas. Denomínanselles en xeral, hidrocarburos de cadea aberta ou acíclicos. 
2. Hidrocarburos alicíclicos, ou simplemente cíclicos, compostos por átomos de carbono encadenados 
formando un ou varios aneis. 
3. Hidrocarburos aromáticos, que constitúen un grupo especial de compostos cíclicos que conteñen 
en xeral aneis de seis eslabones nos cales alternan enlaces sinxelos e dobres. Clasifícanse, 
independientemente dos hidrocarburos alifáticos e alicíclicos, polas súas propiedades físicas e 
químicas moi características.


FONTES E APLICACIÓNS 

O petróleo e os gases naturais a el asociados constitúen na actualidade a principal fonte de hidrocarburos. 

A medida que as reservas de petróleo vanse esgotando, con todo, cobra crecente interese a posibilidade de converter parte das abundantes reservas mundiais de carbón en hidrocarburo utilizables.

O gas natural áchase composto principalmente por metano (CH4). O etano (C2H6) e o propano (C3H8) representan entre un 5 e un 10 por 100 do total, xunto con trazas de hidrocarburos de C4 e C5 carbonos.

O petróleo líquido é unha mestura complexa, na que predominan os hidrocarburos saturados. A industria do petróleo emprega procedementos de extracción e de destilación a gran escala para separar en fraccións de utilidade práctica. As fraccións líquidas máis volátiles son o éter de petróleo (p. eb. 30 - 60ºC) e a ligroína (p.eb. 40 - 200ºC), as demais fraccións importante do petróleo son o queroseno (p.eb. 175-325ºC, de C8 a C14), o gasóleo (p.eb. superior a 275ºC, de C12 a C18), os aceites e graxas lubricantes (por encima de C18), o asfalto o coque de petróleo.

Execicios - propiedades periódicas

Xa que estes exercicios soen ser moi similares propoño só 2:

1.-
a) Razoar cal dos dous ións que se indican ten maior radio iónico: Na+ e Al3+
b) Cantos electróns pode haber con n=3, nun mesmo átomo? En que pricipio baséase?

2.- Dados os átomos e ións seguintes: ión cloruro, ión sodio e neon:
a) Escribir a configuración electrónica dos mesmos.
b) Xustificar cal deles terá un radio maior.

Estas son as resolucións dos exercicios, feitos por min.

Análisis de los enlaces

Análise do tipo de enlace máis probable.

1. Segundo o tipo de átomos que forman as sustancia:

• Si prodúcese entre elementos que teñen moi diferente electronegatividad, entre metais (baixa electronegatividad) e non metais (alta electronegatividad): Enlace iónico.
• Si prodúcese entre elementos que teñen alta electronegatividad pero moi parecida (non metal con non metal): Enlace covalente.
• Si prodúcese entre elementos que teñen baixa electronegatividad e moi parecida (metal con metal): Enlace metálico.

      2. Segundo as propiedades das substancias:

	Enlace covalente		Enlace iónico	Enlace metálico
	Substancia molecular	Sólido covalente
¿Alto punto de fusión y ebullición?	Non	Sí	Sí	Sí
¿Conduce electricidad?	Non	Non	Non	Sí
¿Conduce a electricidade en estado líquido (fundido)?	Non	Non	Sí	Sí
¿Conduce a electricidad ao disolverse na agua?	Non	Non	Sí	--
¿Se disolve na agua?	Algunhas	Non	Sí	--
¿Maleabilidad e ductilidad?	Non	Non	Non	Sí
¿Duro?	Non	Sí	Sí	Si - Non

Enlace metálico

Que é o enlace metálico?

É o enlace que se dá entre elementos de electronegatividades baixas e moi parecidas, nestes casos ningún dos átomos ten máis posibilidades que o outro de perder ou gañar os electróns. A forma de cumprir a regra de octeto é mediante a compartición de electróns entre moitos átomos. Créase unha nube de electróns que é compartida por todos os núcleos dos átomos que ceden electróns ao conxunto..
Este tipo de enlace prodúcese entre elementos pouco electronegativos (metais).

Os electróns que se comparten atópanse deslocalizados entre os átomos que os comparten.

• Que mantén a unión?

A forza de atracción entre as cargas positivas dos núcleos e as cargas negativas da nube de electróns.

• As propiedades deste enlace son:

1. Temperaturas de fusión e ebullición moi elevadas. Son sólidos a temperatura ambiente (excepto o mercurio que é líquido).
2. Bos condutores da electricidade (nube de electróns deslocalizada) e da calor (facilidade de movemento de electróns e de vibración dos restos atómicos positivos).
3. Son dúctiles (facilidade de formar fíos) e maleables (facilidade de formar láminas) ao aplicar presión. Isto non ocorre nos sólidos iónicos nin nos sólidos covalentes dado que ao aplicar presión nestes caso, a estrutura cristalina rómpese.
4. Son en xeral duros (resistentes ao rayado).
5. A maioría se oxida con facilidade.

• As aleacións:

As aleaciones fórmanse da combinación dun metal máis outro metal. A aleación de dous metais é de gran importancia xa que é unha das principais formas de modificar as propiedades dos elementos metálicos puros.

Enlace covalente

Que é o enlace covalente?

É o enlace que se dá entre elementos de electronegatividades altas e moi parecidas, nestes casos ningún dos átomos ten máis posibilidades que o outro de perder ou gañar os electróns. A forma de cumprir a regra de octeto é mediante a compartición de electróns entre dous átomos. Cada par de electróns que se comparten é un enlace.
Este tipo de enlace prodúcese entre elementos moi electronegativos (non metais).
Os electróns que se comparten atópanse localizados entre os átomos que os comparten.

• Que mantén a unión?

A forza de atracción entre as cargas positivas dos núcleos e as cargas negativas dos electróns que se comparten.

• Fórmanse moléculas?

Temos moléculas como tales no caso das sustancias moleculares. Si os átomos que se unen con enlace covalente forman 'sólidos covalentes' ou 'redes covalentes', non teremos moléculas como tales entidades que se poidan illar.

• Sustancias moleculares

Están constituídas de moléculas; é dicir, agrupaciones dun número concreto de átomos que se atopan unidos dous a dous mediante enlace covalente. Represéntase mediante a fórmula molecular*1.
Son as únicas sustancias que podemos considerar que teñen moléculas como tales entes que se poden illar.

As propiedades son as seguintes:

Son as habituais de enlácelos covalentes:

1. Temperaturas de fusión baixas. A temperatura ambiente atópanse en estado gaseoso, líquido (volátil) ou sólido de baixo punto de fusión.
2. A temperaturas de ebullición son igualmente baixas.
3. Non conducen a electricidade en ningún estado físico dado que os electróns do enlace están fuertemente localizados e atraídos polos dous núcleos dos átomos que os comparten.
4. Son moi malos condutores da calor.
5. A maioría son pouco solubles en auga. Cando se disolven en auga non se forman iones dado que o enlace covalente non os forma, xa que logo, si disólvense tampouco conducen a electricidade.

• Sólidos covalentes ou redes covalentes

Nos sólidos covalentes non se forman moléculas. Enlácelos covalentes permiten asociacións de grandes e indeterminadadas cantidades de átomos iguais ou diferentes cando isto ocorre non se pode falar de moléculas, senón de redes cristais covalentes. A fórmula das redes covalentes é do mesmo xeito que a das sustancias iónicas, unha fórmula empírica.

• Propiedades

1. Algunhas son similares ás das sustancias moleculares
2. Non conducen a calor nin a electricidade.
3. Son insolubles en auga.

A diferenza das sustancias moleculares:

1. Presentan temperaturas de fusión e ebullición moi elevadas. Son sólidos a temperatura ambiente.
2. Son moi duros (resistencia a ser rayado).

1* Forma molecular: A fórmula molecular indica a cantidade exacta de átomos de cada elemento que está presente na unidade máis pequena dunha sustancia. Son as fórmulas verdadeiras das moléculas.