NH3

 NH₃
O amoníaco, amoniaco, azano, espírito de Hartshorn ou gas de amonio é un composto químico cuxa molécula consiste nun átomo de nitrógeno (N) e tres átomos de hidrógeno (H) de acordo coa fórmula NH3.
Segundo a teoría de repulsión entre pares de electróns da capa de valencia, os pares electrónicos de valencia do nitrógeno na molécula oriéntanse cara aos vértices dun tetraedro, distribución característica cando existe hibridación sp3. Existe un par solitario, polo que a geometría da molécula é piramidal trigonal (grupo puntual de simetría C3v). En disolución acuosa pódese comportar como unha base e formarse o ion amonio, NH4 , cun átomo de hidrógeno en cada vértice dun tetraedro.
O amoníaco, a temperatura ambiente, é un gas incoloro de cheiro moi penetrante e nauseabundo. Prodúcese naturalmente por descomposición da materia orgánica e tamén se fabrica industrialmente. É fácilmente soluble e se evapora rápidamente. Generalmente véndese en forma líquida.
A cantidade de amoníaco producido industrialmente cada ano é case igual á producida pola natureza. O amoníaco é producido naturalmente no chan por bacterias, por plantas e animais en descomposición e por desechos animais. O amoníaco é esencial para moitos procesos biolóxicos.
A maior parte (máis do 80 %) do amoníaco producido en plantas químicas é usado para fabricar abonos e para a súa aplicación directa como abono. O resto é usado en textiles, plásticos, explosivos, na produción de pulpa e papel, alimentos e bebidas, produtos de limpeza domésticos, refrigerantes e outros produtos. Tamén se usa en sales aromáticas.
O seu nome foi dado polo químico sueco Torbern Bergman ao gas obtido nos depósitos de sal preto do templo de Amón, que significa o pertencente a Amón.

Teoria de la Repulsión dos Pares de Electróns de Valencia

A Teoría de Repulsión de Pares de Electróns de Valencia (TRePEV, teoría RPECV ou teoría VSEPR)1 é un modelo en química para predecir a forma de cada unha das moléculas baseado no grado de repulsión electrostática dos pares de electróns.2 Tamén é chamada teoría Gillespie-Nyholm polas súas dous principais desarrolladores.3
A premisa de TRePEV é que os pares de electróns de valencia ao redor dun átomo se repelen mutuamente, e polo tanto, adoptan unha disposición espacial que minimiza esta repulsión, determinando a geometría molecular. O número de pares de electróns ao redor dun átomo, tanto enlazantes como non enlazantes, denomínase número estérico.
A teoría TRePEV é generalmente comparada e contrastada coa teoría do enlace de valencia, que se ocupa da forma molecular a través de orbitales que son energéticamente accesibles para a vinculación. A teoría do enlace de valencia ocúpase da formación de enlaces sigma e pi. A teoría de orbitales moleculares é outro modelo para a comprensión de como os átomos e os electróns se ensamblan en moléculas e iones poliatómicos.
A teoría TRePEV foi criticado por non ser cuantitativa, e polo tanto limita á xeración de "en bruto", malia que estructuralmente precisa, geometrías moleculares das moléculas covalentes. Con todo, campos de forza de mecánica molecular baseados en TRePEV tamén se desenvolveron.



Regras adicionais para a predicción da geometría molecular

As repulsiones exercidas polos pares de enlace diminúen ao aumentar a electronegatividad dos átomos periféricos. Por ejempo, si compáranse o NH3 co NF3, moléculas co átomo central pertencentes ao mesmo grupo, e mesma geometría, (piramidal), os ángulos de enlace son, respectivamente : 106.6 º e 102.2 º. Téñase en conta que o F presenta unha electronegatividad de 3,98, na escala de Pauling, e o H de só 2,20.
A formación de enlaces múltiples, (dobres) non afecta á estereometría da molécula, a cal está determinada fundamentalmente por enláces sigma e os pares de electróns libres.
A repulsión entre pares de electróns non enlazantes de átomos con capas cheas é maior que a repulsión entre pares de electróns non enlazantes pertencentes a átomos con capas de valencia incompleta. Como se pode observar na progresiva disminución dos ángulos da secuencia de moléculas H2S, H2Se, H2Che, H2Ou.
Cando o átomo central presenta a capa de valencia incompleta, e un ou máis orbitales libres baleiros, existe unha tendencia a que os pares de electróns libres dos átomos periféricos transfíranse ao primeiro, como ocorre no BF3. Os pares de electróns libres que rodean aos átomos de fluor poden cederse ao orbital pz baleiro do B.
Cando hai 5 ó 7 pares de electróns as posicións non son completamente equivalentes. Por exemplo, nunha molécula con geometría de bipirámide trigonal (5 pares), como é o caso do PF5 pódense distinguir posicións axiales e posicións ecuatoriais.

Hibridación

A hibridación de olvitales sp sp2 sp3, más adelante pondre unos apuntes mios pero por el momento, esto esta muy bien para empezar a entenderlo.

Cambios de estado

Aquí mostranos os pasos de estado, como as moleculas reaccionan e como antes os cambios de estado.

ALCOHOLES Y FENOLES, química

Forma de moleculas

A TEORIA DA REPULSION DOS PARES ELECTRONICOS DA CAPA DE VALENCIA.
A diferenza do enlaice ionico, o enlace covalente é direccional. A forma dunha molecula explica unha partes esencial das súas propiedades. A teoría da repulsión dos pares electrónicos da capa de valencia (TRCV) fai unha simple adiciion ás ideas de Lewis que permiten preveer a forma dunha molecula dada: " Os pares electrónicos se repelen uns a outros, polo que se situan o mais afastados posible entre si. "
Moleculas sen pares solitarios. Formas das moléculas:
                                     

A Bioquímica constitúe un pilar fundamental da biotecnología, e consolidouse como unha disciplina esencial para abordar os grandes problemas e enfermidades actuais e do futuro, tales como o cambio climático, a escaseza de recursos agroalimentarios ante o aumento de poboación mundial, o agotamiento das reservas de combustibles fósiles, a aparición de novas formas de alergias, o aumento do cancro, as enfermidades xenéticas, a obesidad, etc.
A bioquímica é unha ciencia experimental e por iso recorrerá ao uso de numerosas técnicas instrumentales propias e doutros campos, pero a base do seu desenvolvemento parte do feito de que o que ocorre en vivo a nivel subcelular mantense ou conserva tralo fraccionamiento subcelular, e a partir de aí, podemos estudalo e extraer conclusións.

Adenina, Timina, Guanina, Citosina son as catro bases nitroxenadas que compoñen a secuencia de ADN, tamen existe o Uracilo que é a base que sustitue a Timina cando se produce a división do ADN, e formase unha soa cadea ARN, cando se quere copiar este. A relación entre estas bases é,
Adenina-Timina     ;    Guanina-Citosina no ADN
No ARN temos, Adenina-Uracilo  ;  Guanina-Citosina

A representación esquemática da molécula de ADN, a molécula portadora da información xenética. bioquímica é unha ciencia que estuda a composición química dos seres vivos, especialmente as proteínas, carbohidratos, lípidos e acedos nucleicos, ademais doutras pequenas moléculas presentes nas células e as reaccións químicas que sofren estes compostos (metabolismo) que lles permiten obter enerxía (catabolismo) e xerar biomoléculas propias (anabolismo). A bioquímica baséase no concepto de que todo ser vivo contén carbono e en xeral as moléculas biolóxicas están compostas principalmente de carbono, hidrógeno, osíxeno, nitrógeno, fósforo e azufre. É a ciencia que estuda a base química das moléculas que compoñen as células e os tecidos, que catalizan as reaccións químicas do metabolismo celular como a digestión, a fotosíntesis e a inmunidad, entre outras moitas cousas. Podemos entender a bioquímica como unha disciplina científica integradora que aborda o estudo das biomoléculas e biosistemas. Integra desta forma as leis químico-físicas e a evolución biolóxica que afectan aos biosistemas e aos seus compoñentes. Faio desde un punto de vista molecular e trata de entender e aplicar o seu coñecemento a amplos sectores da Medicina (terapia xénica e Biomedicina), a agroalimentación, a farmacoloxía.


Se necesitades mais información a cerca de Bioloxía, podedes mirar nistes blog:  

http://biologoloco69.blogspot.com.es/2013/11/situacion-dos-cultivos-biotecnoloxicos.html
http://iesoterobioxeo1bach.blogspot.com.es/