miércoles, 4 de diciembre de 2013
Química Nuclear
A química nuclear ten que ver coas reacións e procesos que se producen no núcleo do átomo.
Aquí déixovos uns resumos que teñen que ver coa química nuclear, son uns apuntes de nivel universidade pero que son moi interesante. Aconséllovos que os leades. tamen van uns exercicios o final de todo das explicacións.
http://www2.uah.es/edejesus/resumenes/QG/Tema_2.pdf
Aquí déixovos uns resumos que teñen que ver coa química nuclear, son uns apuntes de nivel universidade pero que son moi interesante. Aconséllovos que os leades. tamen van uns exercicios o final de todo das explicacións.
http://www2.uah.es/edejesus/resumenes/QG/Tema_2.pdf
miércoles, 27 de noviembre de 2013
Química elementos e compostos
Nesta páxina podes-des atopar teoría moi ben explicada e ademais tamén uns exercicios relacionados o visto na teoría. Aconséllovos que o miredes e repasedes diversas cuestións que poden ser moi beneficiosas para vos.
http://recursostic.educacion.es/secundaria/edad/3esofisicaquimica/impresos/quincena7.pdf
http://recursostic.educacion.es/secundaria/edad/3esofisicaquimica/impresos/quincena7.pdf
miércoles, 20 de noviembre de 2013
Orbitais
Para unha descrición e comprensión detalladas das reaccións químicas e das propiedades físicas das diferentes sustancias, é moi útil a súa descrición a través de orbitales, con axuda da química cuántica.
Un orbital atómico é unha función matemática que describe a disposición dun ou dous electróns nun átomo. Un orbital molecular é o análogo nas moléculas.
Na teoría do orbital molecular a formación do enlace covalente débese a unha combinación matemática de orbitales atómicos (funcións de onda) que forman orbitales moleculares, chamados así por que pertencen a toda a molécula e non a un átomo individual. Así como un orbital atómico (sexa híbrido ou non) describe unha rexión do espazo que rodea a un átomo onde é probable que se atope un electrón, un orbital molecular describe tamén unha rexión do espazo nunha molécula onde é máis factible que se achen os electróns.
Do mesmo xeito que un orbital atómico, un orbital molecular ten un tamaño, unha forma e unha enerxía específicos. Por exemplo, na molécula de hidrógeno molecular combínanse dúas orbitales atómicos, ocupado cada un por un electrón. Hai dúas formas en que pode presentarse a combinación de orbitales: aditiva e substractiva. A combinación aditiva produce a formación dun orbital molecular que ten menor enerxía e que presenta unha forma case ovalada, mentres que a combinación substractiva conduce á formación dun orbital molecular con maior enerxía e que xera un nodo entre os núcleos.
Os orbitales son funcións matemáticas para describir procesos físicos: un orbital únicamente existe no sentido matemático, como poden existir unha suma, unha parábola ou unha raíz cadrada. Os átomos e as moléculas son tamén idealizaciones e simplificaciones: un átomo e unha molécula só existen no baleiro, e en sentido estrito unha molécula só se descompón en átomos si rómpense todos os seus enlaces.
No "mundo real" únicamente existen os materiais e as sustancias. Si confúndense os obxectos reais cos modelos teóricos que se usan para describilos, é fácil caer en falacias lóxicas.
Un orbital atómico é unha función matemática que describe a disposición dun ou dous electróns nun átomo. Un orbital molecular é o análogo nas moléculas.
Na teoría do orbital molecular a formación do enlace covalente débese a unha combinación matemática de orbitales atómicos (funcións de onda) que forman orbitales moleculares, chamados así por que pertencen a toda a molécula e non a un átomo individual. Así como un orbital atómico (sexa híbrido ou non) describe unha rexión do espazo que rodea a un átomo onde é probable que se atope un electrón, un orbital molecular describe tamén unha rexión do espazo nunha molécula onde é máis factible que se achen os electróns.
Do mesmo xeito que un orbital atómico, un orbital molecular ten un tamaño, unha forma e unha enerxía específicos. Por exemplo, na molécula de hidrógeno molecular combínanse dúas orbitales atómicos, ocupado cada un por un electrón. Hai dúas formas en que pode presentarse a combinación de orbitales: aditiva e substractiva. A combinación aditiva produce a formación dun orbital molecular que ten menor enerxía e que presenta unha forma case ovalada, mentres que a combinación substractiva conduce á formación dun orbital molecular con maior enerxía e que xera un nodo entre os núcleos.
Os orbitales son funcións matemáticas para describir procesos físicos: un orbital únicamente existe no sentido matemático, como poden existir unha suma, unha parábola ou unha raíz cadrada. Os átomos e as moléculas son tamén idealizaciones e simplificaciones: un átomo e unha molécula só existen no baleiro, e en sentido estrito unha molécula só se descompón en átomos si rómpense todos os seus enlaces.
No "mundo real" únicamente existen os materiais e as sustancias. Si confúndense os obxectos reais cos modelos teóricos que se usan para describilos, é fácil caer en falacias lóxicas.
viernes, 15 de noviembre de 2013
Ósmose en patacas
Este traballo trata da ósmose nas patacas.
É un traballo feito por uns compañeiros e mais eu, espero que vos guste, esta moi ben explicado.
Un saúdo.
miércoles, 6 de noviembre de 2013
Composto orgánicos
Os compostos orgánicos tamén poden conter outros elementos, tamén outros grupos de átomos ademais do carbono e hidróxeno, chamados grupos funcionais. Un exemplo é o grupo hidroxilo, que forma os alcois: un átomo de osíxeno enlazado a un de hidróxeno (-OH), ao que lle queda unha valencia libre. Así mesmo tamén existen funcións alqueno (dobres enlaces), éteres,ésteres, aldehidos, cetonas, carboxílicos, carbamoilos, azo, nitro ou sulfóxido, entre outros.
-skeletal.png)
.png){kind=small}
Suscribirse a:
Entradas (Atom)